برگزاری همایش بین‌المللی راهبردهای حفاظت و توسعه گونه‌های در معرض خطر با محوریت سرخدار

همایش بین‌المللی راهبردهای حفاظت و توسعه گونه‌های در معرض خطر با محوریت سرخدار در تالار خلیج فارس دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان برگزار شد.

دکتر توماس شیدر در این همایش گفت: در اروپا به واسطه بهره‌برداری شدید سرخدار، اینگونه گیاهی از طبیعت منقرض شده و به طور پراکنده در باغ‌ها، مناطق حفاظت‌شده و موزه‌های تاریخی وجود دارد تا از انقراض کامل نجات یابد.

رئیس انجمن دوستداران سرخدار جهان افزود: در ایران و به ویژه در شمال آن توده‌های سرخداری وجود دارد که بسیار با ارزش و بی‌نظیر در جهان هستند.

وی افزود: وضعیت سرخدار در اکثر نقاط جهان وضعیت مشابه هست که در همه مناطق در معرض خطر و انقراض هست در این راستا باید در زمینه حفاظت این‌گونه برای نسل‌های آینده تلاش کنیم و در نخستین قدم در این حوزه حفاظت به فرهنگ سازی نیاز داریم.

دکتر شیدر تصریح کرد: وجود سرخدارها در شمال ایران، می‌تواند از طریق اکوتوریسم و طبیعت‌گردی درآمدزایی برای اهالی بومی به همراه داشته باشد تا از خطر انقراض در امان بماند به شرط آنکه بهره‌برداری از آن طبق اصول و موازین علمی انجام شود.

رئیس انجمن دوستداران سرخدار جهان گفت: استفاده از سوزنی برگان (گونه های سرخدار) در تجارت چوب در یونان و سایر کشورهای اروپایی از ۱۵۰ هزار سال قبل وجود داشته است.

وی با اشاره به اینکه استفاده از چوب ارزشمند سرخدار انحصاری بود، افزود: حفاظت از سرخدارها از اوایل قرن ۲۰ شروع شد.

وی در مورد راهکارهای حفاظتی سرخدار بیان کرد: در آلمان حفاظت از سرخدارها پایه‌محور است چراکه سرخدارها توده آنچنانی در آلمان ندارند.

رئیس انجمن دوستداران سرخدار جهان ادامه داد: در آمریکا ۱۰ درصد از منطقه‌ای که سرخدار در آن وجود دارد را حفاظتی درنظر می‌گیرند و در ۹۰ درصد دیگر فعالیت‌های عادی جنگل‌داری انجام می‌شود.

وی با تاکید بر اینکه در حفاظت از سرخدارها باید از خود طبیعت الگوبرداری شود، تصریح کرد: جای تعجب است در شمال ایران و جنگل‌های هیرکانی نیمی از وسعت جنگل‌ها فاقد جمعیت انسانی محدود شده و زیاد نیست.

دکتر شیدر با تاکید بر حفاظت و بهره برداری اصولی از توده‌های سرخداری، خاطرنشان کرد: در بازدید از جنگل‌های شمال ایران با کاروانسرای مخروبه‌ای مواجه شدم، وضعیت توده‌های سرخداری هم مانند آن کارونسرای مخروبه است چرا که بهره‌برداری درست از آن‌ها انجام نمی‌شود.